Отбасындағы күш көрсету әрекеттері тек жәбірленушінің ғана емес, балалардың психологиялық жағдайына да теріс ықпал етеді. Мұндай ортада өскен балада қорқыныш, сенімсіздік, тұйықтық сияқты мәселелер қалыптасып, оның болашақ өміріне де әсер етуі мүмкін. Сондықтан мұндай құқық бұзушылықтардың алдын алу мемлекеттік органдар мен қоғамның ортақ міндетіне айналып отыр.
Мамандардың айтуынша, зорлық-зомбылық тек дене жарақатын салумен шектелмейді. Психологиялық қысым көрсету, қорқыту, кемсіту, бақылауда ұстау, экономикалық тәуелділікке мәжбүрлеу де зорлықтың бір түрі болып саналады. Кей жағдайда жәбірленушіге еркін шешім қабылдауға мүмкіндік берілмей, оның жеке бас бостандығы шектеледі. Мұндай жағдайға тап болған азаматтар үнсіз қалмай, тиісті мекемелерден көмек сұрауы қажет. Уақытылы жасалған қадам адамның өмірін сақтап қалуға және жағдайдың ушығуына жол бермеуге көмектеседі.
Соңғы жылдары тұрмыстық зорлық-зомбылықтың алдын алу бағытында заңнамалық шаралар күшейтіліп, құқық қорғау органдарының жұмысы жүйеленуде. Арнайы сенім телефондары, дағдарыс орталықтары және әлеуметтік қолдау қызметтері жәбірленушілерге көмек көрсетуге бағытталған. Бұл шаралар зардап шеккен азаматтардың құқықтарын қорғауға, қауіпсіздігін қамтамасыз етуге және қажет болған жағдайда уақытша баспана ұсынуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, құқық бұзушыға қатысты жауапкершілік шаралары да күшейтіліп, қайталанатын әрекеттердің алдын алуға назар аударылуда.
Дегенмен, тек заңдық тетіктермен шектелу жеткіліксіз. Қоғамда өзара сыйластық, түсіністік және жауапкершілік мәдениетін қалыптастыру аса маңызды. Отбасында ашық сөйлесу, жанжалдарды сабырмен шешу, балаларға дұрыс тәрбие беру және әйел мен ер адамның тең құқығын құрметтеу – зорлық-зомбылықтың алдын алудың негізгі жолдары. Мектептерде, бұқаралық ақпарат құралдарында және қоғамдық ұйымдарда осы тақырыпта түсіндіру жұмыстарын жүргізу де үлкен рөл атқарады.
Әрбір азамат айналасында болып жатқан күмәнді жағдайларға бейжай қарамауы тиіс. Егер көрші, туыс немесе таныс адам көмекке мұқтаж болса, оған қолдау көрсету, тиісті орындарға хабарлау – адамгершілік пен азаматтық жауапкершіліктің белгісі. Тұрмыстық зорлық-зомбылықпен күрес тек бір мекеменің емес, бүкіл қоғамның ортақ ісі. Бірлік, заңға құрмет және өзара қолдау арқылы ғана біз қауіпсіз әрі мейірімді орта қалыптастыра аламыз.
