Бақытжан Әбдібаев 1945 жылы Алматы облысы Жамбыл ауданының Талап ауылында дүниеге келген. Соғыстан кейінгі ауыр кезеңде балалық шағы өткен ол жастайынан спортқа, әсіресе баскетболға ерекше қызығушылық танытты. Табиғи таланты мен тынымсыз жаттығуының арқасында жасөспірімдер құрамасынан Қазақ КСР құрамасына, кейін КСРО құрамасына дейін көтерілді.
1960 жылдардың соңында Қазақстан құрамасы Орта Азия спартакиадаларында бірнеше мәрте жеңіске жетті. Сол кезеңде Бақытжан Әбдібаев ел баскетболының болашағынан үміт күттірген ойыншыларының бірі болды.
1968 жылы ол Мехикода өтетін Олимпиада ойындарына дайындалды. Алайда тізесінен алған ауыр жарақаты спортшының халықаралық додаға қатысу арманына тосқауыл қойды. Ұзақ уақыт емделгеннен кейін кәсіби спортпен қоштасуға мәжбүр болды. Дегенмен бұл жағдай оның өмірлік ұстанымын өзгерткен жоқ. Керісінше, баскетболдан алған тәжірибесін кейінгі ұрпақтың игілігіне жұмсауға шешім қабылдады.
Ауыл балаларына мүмкіндік сыйлаған азамат
Үлкен спорттан кеткеннен кейін Бақытжан Әбдібаев Талдықорған қаласындағы зооветеринарлық техникумды тәмамдап, еңбек жолын мал шаруашылығында жалғастырды. Жұбайымен бірге алты бала тәрбиелеп өсірді. Отбасына қамқор болумен қатар, туған-туыстары мен ауылдастарына да үнемі қолдау көрсетті. Оның спортты дамытуға қосқан үлесі әсіресе 1990 жылдары айқын көрінді. Сол кезеңде отбасы Жамбыл ауданының Шолаққарғалы ауылында тұрған.
Мал шаруашылығындағы күнделікті жұмысына қарамастан, Бақытжан Әбдібаев ауыл жастарының баскетболмен айналысуына жағдай жасауға күш салды. Өз қаражатына спорттық киімдер сатып алып, балалардың облыстық жарыстарға қатысу шығындарын көтерді. Сонымен қатар Қазақ спорт және туризм академиясын бітірген екі жас дене шынықтыру мұғалімін ауылға шақырып, жасөспірімдердің кәсіби жаттығуына мүмкіндік жасады. Бұл бастамалар көп ұзамай нәтижесін берді. Шолаққарғалы ауылының баскетбол командасы облыстық жарыстарда көзге түсіп, бірқатар жеңіске қол жеткізді.
Алайда оның еңбегінің құндылығы спорттық жетістіктермен ғана өлшенген жоқ. Ол ауыл балаларының бос уақытын тиімді өткізуіне, тәртіпке үйренуіне және болашаққа мақсат қоюына ықпал етті.
«Ол балаларға баскетболмен айналысуға көмектесіп қана қойған жоқ. Жасөспірімдердің өз жолын табуына, дұрыс бағыт таңдауына және көшенің теріс ықпалынан аулақ болуына мүмкіндік берді», – деп еске алады баскетбол ардагері Елена Мартынова.
Спортты дамытуға және қоғамдық өмірге қосқан үлесі ескеріліп, 2003 жылы Бақытжан Әбдібаевқа «Жамбыл ауданының Құрметті азаматы» атағы берілді. Ол аудандық, облыстық және республикалық деңгейдегі түрлі марапаттарға ие болып, төсбелгілермен, дипломдармен және құрмет грамоталарымен марапатталды. Сондай-ақ отбасылық құндылықтарды дәріптегені үшін «Үлгілі отбасы» байқауында жеңімпаз атанды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де қоғамдық жұмыстардан қол үзген жоқ. Жергілікті Ақсақалдар кеңесіне жетекшілік етіп, ауылдағы өзекті мәселелердің шешілуіне атсалысты. Әсіресе көпбалалы және әлеуметтік жағдайы төмен отбасыларға қолдау көрсетуді маңызды міндет санады. Қайырымдылық шараларына қатысып, көмекке мұқтаж жандарға қол ұшын созуды өмірінің соңына дейін жалғастырды.
Бақытжан Әбдібаевтың азаматтық болмысы туралы оның ұлы Дәурен Әбдібаев та ерекше ықыласпен еске алады.
«Әкем әрдайым өз мүддесінен бұрын өзгелердің қамын ойлайтын. Көп еңбек етті, отбасына қамқор болды, көмекке мұқтаж жандарға қол ұшын созды. Біз ата-анамыздың мейірімі мен қамқорлығын көріп өстік. Оны әрдайым мейірімді, қайсар әрі жанашыр адам ретінде есте сақтаймыз», – дейді ол.
Оның өміріндегі ең үлкен жетістіктердің бірі – өзі тәрбиелеген ұрпағы мен қолдау көрсеткен жас спортшылардың жүрегінде қалдырған ізі. Кезінде Олимпиада төрінде ел намысын қорғауды армандаған спортшы кейін ауыл балаларының үлкен спортқа қадам басуына жол ашты. Өзі жете алмаған биікке өзгелердің ұмтылуына жағдай жасады.
Бақытжан Әбдібаевтың ғұмыры спорттағы жеңістер мен атақтардан әлдеқайда кең ұғымды қамтиды. Ол баскетбол шебері ғана емес, алты баланың әкесі, ауыл жастарының жанашыры, қайырымдылықты өмірлік ұстанымына айналдырған азамат болды.
